Materiały online

Maria Łaszkiewicz

Materiały online dla nauczyciela do podręcznika

Toronto 2018

Uwagi ogólne

  1. Podręcznik jest przeznaczony dla dzieci, które:
    1. znają podstawy języka polskiego z domu lub poznały je na wcześniejszych lekcjach polskiego;
    2. znają polskie litery i potrafią już (trochę) czytać.
  2. Zadaniem podręcznika jest wszechstronny rozwój sprawności językowych, a więc na każdej lekcji dzieci mają zadania na mówienie, czytanie, pisanie, słuchanie oraz ćwiczenia leksykalne i gramatyczne.
  3. Zadania na mówienie nie zawsze są wskazywane w głównym podręczniku, często znajdują się w podręczniku dla nauczyciela, dlatego m.in. warto z niego korzystać.
  4. Polecenia w podręczniku głównym, zaznaczone mniejszą czcionką, są przeznaczone dla nauczyciela i powinien on przed każdym zadaniem ustnie wytłumaczyć, co dzieci muszą zrobić.
  5. Informacje teoretyczne również są dla nauczyciela, który, w zależności od poziomu językowego dzieci, powinien jeszcze raz napisać je po kolei na tablicy lub wytłumaczyć ustnie. Dzieci nie powinny uczyć się na pamięć informacji teoretycznych.
  6. Każde ćwiczenie pisemne, robione na lekcji, powinno zostać powtórzone jako ćwiczenie ustne, odnoszące się do doświadczeń poszczególnych dzieci. W materiałach online znajdą Państwo różne propozycje takich zadań.
  7. Bardzo istotne są proporcje mówienia na lekcji:
    1. głównie mówią dzieci;
    2. zadania na mówienie są sterowane i nieprzypadkowe;
    3. podstawą są zadania w podręczniku, które nie tylko powinny być realizowane pisemnie, ale również powtórzone ustnie, bowiem sam zapis nie wystarcza do opanowania czynnego danego słowa czy formy gramatycznej;
    4. nauczyciel powinien dostosować swój język do poziomu dzieci, ale nie używać zdrobnień ani innych form językowych charakterystycznych w kontaktach z małymi dziećmi;
    5. pojedyncza wypowiedź nauczyciela nie powinna być dłuższa niż kilkuzdaniowa.
  8. Wszystkie zadania powinny być podstawą ćwiczeń fonetycznych, rozumianych nie tylko jako prawidłowa artykulacja poszczególnych głosek, ale również jako właściwe akcentowanie słów i intonacja zdań.
  9. Podkreślony numer ćwiczenia oznacza, że na końcu lekcji są do niego materiały dodatkowe.
  10. Maksymalne wykorzystanie materiałów może zostać zrealizowane w ciągu dwóch lekcji (to zależy od sprawności językowej dzieci), a książka może wystarczyć dla dwóch kolejnych klas. Nie należy pomijać zadań na mówienie i ograniczać działań jedynie do pisania i czytania.
  11. Specjalną pracę domową na osobnej kartce zadajemy po skończeniu całej lekcji. Prace domowe są na końcu każdej lekcji materiałów online.
  12. Materiały zostały zapisane w programie Word, aby każdy nauczyciel mógł dostosować wielkość zapisu materiałów do swoich potrzeb. Jednocześnie Word może zmieniać zapis, a więc trzeba zawsze sprawdzić, czy całe ćwiczenie jest poprawnie zapisane.
  13. Wszelkie pytania lub wątpliwości proszę kierować na adres mailowy autorki: lamar@kul.pl , za które autorka będzie bardzo wdzięczna.

 

Lekcja 1         Cześć! Co słychać?

Ćwiczenie 1

Wyrazy podzielone na sylaby mają przygotować dzieci do późniejszego czytania tekstu.  Organizacja tej części lekcji zależy od poziomu i liczebności klasy:

  1. przy dzieciach o słabej znajomości polskiego możemy zastosować czytanie całą grupą,
  2. przy małej klasie każde dziecko czyta wszystkie wyrazy,
  3. przy licznej – czyta po jednym wyrazie;
  4. zwracamy uwagę na właściwą wymowę wyrazów.

W późniejszych lekcjach, kiedy teksty są bardziej skomplikowane, ten fragment jest okazją do wytłumaczenia nowych słów.

Po prezentacji (czytanie) dzieci (bohaterów książki), jeśli grupa jest nowa albo są nowe dzieci w klasie, dzieci prezentują swoje imiona według wzoru z książki. Nauczyciel też siebie przedstawia.

Ćwiczenie 2/3

Dalsza część, aż do pisania, powinna zostać wykorzystana do przypomnienia pytań typu „czy” oraz „jak się nazywasz”. Po każdej części robimy przerwę w czytaniu i rozmawiamy z dziećmi według podanego w podręczniku wzoru, np. Czy to jest Ania? Kto to jest? Jak on/ona się nazywa? Słabsze językowo dzieci pytamy na końcu!

Ćwiczenie 4

Najpierw dzieci czytają, potem je pytamy. Zachęcamy, aby dzieci mówiły „fatalnie”, „tak sobie” i pytamy dlaczego. Podpowiadamy odpowiedzi krótkie i proste, np. bo muszę być w szkole, bo nie mam wolnej soboty; bo spałem krótko; bo jestem głodny itd.

Pozwalamy dzieciom na polskie zachowania kulturowe, które umożliwiają prezentację autentycznych odczuć w sytuacji standardowych pytań. Poza tym uczymy, że odpowiedź nieentuzjastyczna pozwala na kontynuację rozmowy.

Ćwiczenie 5

Pisanie zgodne z poleceniem. Następnie dzieci czytają napisane zdania. Zwracamy uwagę na konieczność postawienia kropki na końcu zdania. W podręczniku są ćwiczenia mieszane: raz z kropką, raz bez kropki.

Ćwiczenie 6

Początek, patrz: ćw. 1. Czytanie tekstu (każdego) należy tak organizować, aby nie było to zawsze czytanie po kolei zdań lub fragmentów tekstu. Np. tutaj fragmenty o dziewczynkach czytają dziewczynki, a o chłopcach – chłopcy. Możemy też zrobić z tego tekstu zadanie na słuchanie: jeden fragment czyta nauczyciel i potem pyta. Po każdym fragmencie, również kiedy czytają dzieci, robimy przerwę i pytamy o informacje w tekście: Jak ma na imię pierwsza osoba? Jaka ona jest? Kim ona jest? (lub) Czy ona jest uczniem? Czy on to uczennica?

Nie czytamy wszystkich czterech fragmentów od razu. Potem zadajemy pytania ze str. 7, na które dzieci odpowiadają ustnie.

Następnie pokazujemy na tablicy zapis: wysoki – wysoka; niski – niska, fajny – fajna, miły – miła, wesoły – wesoła i przypominany, że formy na -a są dla dziewczyny/mamy/ona oraz te na -y lub – i dla chłopca/taty/on, ale nie informujemy o rodzaju jako terminie gramatycznym.

Ćwiczymy odpowiedzi na pytania, zaczynające się od „czy”. Pytamy dzieci: czy jesteś wysoki, niski, wesoła, miły, fajna.

Przy wzroście pojawi się określenie „średni”, ale ono ma sens tylko przy pytaniu: Czy jesteś wysoki, czy niski?

Te same pytania możemy kierować do kolegów i pytać: Aniu, czy Karol jest wysoki?

Możemy to robić w szybkim tempie na zasadzie quizu lub zagadek. Akceptujemy odpowiedzi typu: Czy on jest wysoki? Tak / Czy on jest wysoki? Nie. A jaki jest? Niski.

Możemy zapytać o mamę, tatę, brata, siostrę. Teksty należy zdać jako pracę domową (czytanie).

Ćwiczenie 7

Zadanie na pisanie, wykonujemy zgodnie z poleceniem. Przypominamy, że Polak nie mówi „ja”, ”ty”, „my”, „wy”, tylko: jestem, jesteś itd. Robimy część pierwszą i czytamy, potem drugą i czytamy, a na końcu rebus.

Potem gra/zabawa (nie test): Kto najlepiej napisze? Dzielimy klasę na pary, trójki lub czwórki (w zależności od liczebności klasy, powinno być maksymalnie 6 grup), rozdajemy kartki i dyktujemy odmianę „być” (w klasach słabszych językowo po kolei). Dzieci w grupach powinny współpracować ze sobą, uzgadniać zapis, poprawiać się nawzajem. Potem sprawdzamy i zwycięzcom dajemy jakąś nagrodę/nagrody (to mogą być np. słoneczka, które dzieci wklejają sobie do podręcznika na wewnętrznej stronie okładki). Nagroda jest dla grupy, nie dla indywidualnych uczniów. Dobrze jest, kiedy wszystkie grupy zostaną nagrodzone.

Ćwiczenie 8

Ćwiczenie gramatyczne: najpierw analizujemy zapis w książce i pokazujemy, że „to” łączy się z formami podstawowymi – uczeń, uczennica, a „jest” – z uczniem, uczennicą. Robimy razem z dziećmi w klasie ćwiczenie, potem pytamy, pokazując na dzieci:

Czy to uczeń? Czy to uczennica? Zamieniamy rodzaje i o dziewczynki pytamy: czy to uczeń? Potem: Czy jesteś uczniem/ uczennicą polskiej szkoły? Czy jesteś uczniem? I na odwrót. Czy twoja mama jest uczennicą? Czy twój brat/ siostra?

Na końcu rozwiązujemy rebus i pytamy, jak po angielsku mówimy „uczeń, uczennica”.

Ćwiczenie 9

Ćwiczenie przygotowuje do pisania tekstu po polsku. Dzieci wklejają wcześniej przyniesione zdjęcia lub wszyscy rysują swój portret. Potem wspólnie uzupełniamy tekst: najpierw podkreślamy właściwe słowo, a potem je piszemy. Przepisanie wybranych słów (narysowanie własnego portretu) może być pracą domową.

Ćwiczenie 10

Ćwiczenie odwołuje się do wakacji, spędzonych przez dziecko. Może być też pracą domową lub zadaniem wykonywanym podczas lekcji.

Pytamy: Co pamiętasz z wakacji? Każde dziecko musi wybrać i powiedzieć jedno krótkie zdanie, np. Było gorąco; Długo spałem; Pojechałem do Polski itd. Nauczyciel pomaga, poprawia, powtarzając całe zdanie poprawnie. Dzieci słabsze językowo mogą powiedzieć jedno słowo, a nauczyciel buduje proste zdanie, np. fajnie -> Było fajnie, plaża -> Byłem na plaży. Dziecko powtarza.

Ćwiczenie 11

Cała seria takich ćwiczeń ma poprawić czytanie liter „problematycznych”. Najpierw przypominamy realizację litery w izolacji, a potem czytamy w wyrazach. W słabych grupach najpierw czyta nauczyciel, potem dzieci.

Ćwiczenie 12

Realizujemy podobnie jak ćwiczenie 11. Oba ćwiczenia należy zadać jako pracę domową (nauka czytania).

F Lekcja 1        Ćwiczenia dodatkowe

Ćwiczenie 6

  1. Opis wyglądu Natalii, Adama, Julki i Tomka.

Proszę wyciąć wyrazy i rozdać dziecku, parze lub grupie. Kopiujemy tyle razy, ile mamy grup. Dzieci mają dopasować słowa do każdego obrazka i opowiedzieć, jak wyglądają bohaterowie książki. Ćwiczymy konstrukcję zdania: On jest…./ Ona jest …. / On ma…./ Ona ma ….. Nauczyciel pomaga pytaniami: Jaka jest Natalia? Jakie włosy ma Natalia? Co ma Tomek?

WYSOKI WYSOKA
NISKI NISKA
WŁOSY CIEMNE
JASNE RUDE
DŁUGIE KRÓTKIE
OKULARY

 

  1. Jaki on jest? Jaka ona jest?

Kontynuacja opisu człowieka/postaci na podstawie dodatkowych obrazków. Wzrost + włosy + humor. Obrazki można wydrukować i rozdać lub pokazać za pomocą projektora, lub wydrukować większe i pokazywać całej klasie.

Piszemy na tablicy słowa: chudy – gruby; wesoły – smutny; miły – niemiły. Jako przykład słowa „gruby” mamy rysunek pandy, więc opisujemy ją z określeniami, np. smutna.

Przykładowe obrazki. Inne można znaleźć online.

Rozdajemy pocięte słowa, jeden zestaw na parę/grupę i prosimy o ułożenie oraz przeczytanie dwóch zdań. Najpierw dzieci czytają pojedyncze słowa z zestawów, potem układają zdania i czytają. Zdania zapisujemy na tablicy. Kolejne wersje mogą być ćwiczeniami dodatkowymi dla dzieci, które szybko wykonały wcześniejsze zadanie.

Ćwiczenie 11 i 12

Nauczyciel pokazuje/wyświetla obrazki, dzieci muszą nazwać je, używając słów z ćwiczenia najpierw 11, potem 12.

Pierwszą pracę domową wykonujemy wspólnie w klasie!

Praca domowa   Lekcja 1

imię _____________________

  1. Napisz słowa: Jak – Kto – Co – Czy.

 

a._____________ to jest Tomek?

Nie, to jest Adam.

c. _____________ masz na imię?

Tomek.

 

b. _____________ to jest?

To jest Natalia.

 

d. ____________ słychać u ciebie?

W porządku!

  1. Wybierz odpowiednie słowa.
    1. Natalia jest wysoki – wysoka i wesoły – wesoła.
    2. Tomek jest niski – niska i fajny – fajna.
  2. Napisz słowa: jesteś – jest – jesteśmy – są
    1. Czy oni _________________ uczniami polskiej szkoły?
    2. Natalia _________________ uczennicą polskiej szkoły.
    3. Czy ty __________________ uczniem polskiej szkoły?
    4. Ja i Marek ___________________ uczniami polskiej szkoły.
  3. Napisz słowa: to albo jest.
    1. Julka _____________________ uczennica.
    2. Natalia ___________________ uczennicą.
    3. Adam _____________________ uczniem.
    4. Tomek _____________________ uczeń.
  4. Jakie to słowa?
rze – mo _______________________ ża – pla _________________________
ry – gó    _______________________ zio – je – ro  _____________________